Ég er eiginlega alveg orðlaus.

Lögfræðingurinn í mér gapir.
Mannréttindafulltrúinn í mér er klofinn í herðar niður.
Jafnréttissinninn í mér er órólegur.
Feministinn í mér glottir.

Já það er bannað að framleiða klám á Íslandi.
En ef ég reiddist þegar fólki í gulum stuttermabolum var meinað að ganga frjáls um landið mitt, hvernig í ósköpunum get ég þá réttlætt það að meina frjálsu og fullorðnu fólki með öðruvísi kynhegðun en ég, að ganga um sama land?

Eins og margir hafa sagt á undan mér: Það reynir fyrst á gildi tjáningafrelsisákvæðis stjórnarskrár þegar kemur að því að taka afstöðu til óæskilegra skoðana.

Já klám er niðurlægjandi fyrir konur.
Ég veit líka að margar konur og mörg börn eru seld mansali til þess að fjármagna ákveðnar kenndir oft sjúkra einstaklinga.

Ég fordæmi iðnaðinn. Ég fordæmi að einhver skuli gera sér niðurlægingu í kynlífi að féþúfu. Auk þess sem ég skil ekki hvað það er við klám sem gerir það spennandi afþreyingu.

Ég vil samt ekki að fólki í gulum stuttermabolum sé úthýst af landinu.
Og þá get ég ekki gert kröfu um að fólki í rauðum stuttermabolum sé úthýst. Jafnvel þó svo líferni þeirra sé mér ekki að skapi.

Eða hvað?