Það hefur verið lítið um færslur á vefsíðunni síðastliðna daga, sem einkennist fyrst og fremst af leti, umfram öðru. Ég hef frá nógu að segja, hef bara ekki verið í rétta grúvinu til að segja frá því.

Miðvikudagur í IKEA

Ef við förum yfir daganna í tímaröð, þá fór miðvikudagurinn í IKEA ferð, eins og áður hafði verið boðað, og í þetta skiptið var ég ekki sex tíma í burtu og ekki heldur eins pirruð þegar ég kom til baka. Þó lenti ég vissulega í pirringi á kassanum, þar sem stúlkugreyið reyndi að þræta við mig um hvort debetkortið mitt væri bankakort eða ekki. Hún þrábað um að ég framvísaði bankakorti ásamt debetkortinu og alveg sama hversu mikið ég reyndi að sannfæra hana, þá spurði hún alltaf aftur. Að lokum gafst hún upp, hringdi í yfirmanninn og fékk á endanum heimild til að taka leiðbeiningum og skrifaði niður bankaábyrgðarnúmer debetkortsins.
En þó IKEA ferðin hafi gengið betur en í fyrra skiptið og ég hafi ekki komið pirruð heim, þá verður það sama ekki sagt um hana dóttur mína sem hefur ekkert sérstakt yndi af því að vera innilokuð í gígantísku verslunargímaldi í fleiri klukkustundir. Höfuðverkur og innilokunarkennd fóru fljótt að segja til sín og ef ekki hefði verið fyrir einhverja handóða unglingsstráka sem skottuðust í kringum hana næstum allan tímann, hefði hún örugglega rokið á dyr miklu fyrr. En mikið hrikalega gátu þeir annars ekki látið nokkurn hlut í friði, við Lóa vorum sammála um það að þeir væru martraðarviðskiptavinir flestra verslana, hreinlega skoðandi og fiktandi í smæstu hlutum.
Fleira markvert var svosum ekki gert þann daginn, eldaður einhver matur, hlustað á íslenskar fréttir, slappað af og farið tiltölulega snemma í háttinn.

Fimmtudagur í ILA

Á fimmtudag sýndi sólin sig á nýjan leik og eftir nokkrar mínútur í eltingaleik við farið fékkst Lóa loksins til þess að fara í sturtu, því við áttum stefnumót við skólastjórann í norska skólnum hennar, Ila. Það kom ýmislegt skemmtilegt og merkilegt í ljós í klukkutímalöngu samtali okkar við skólastjórnendur. Við hittum námsráðgjafa og félagsráðgjafa sem eiga að vera Lóu innan handar og einnig hitti Lóa annan nýjan nemanda frá Kaliforníu, sem verður þó ekki í sama bekk - bara sama árgangi.
Það sem vakti þó mesta athygli mína var sú staðreynd að ég þarf ekki að kaupa snifsi fyrir skólann hennar Lóu, ekki stílabók, ekki kennslubók, ekki möppu og síst af öllu penna eða blýanta. Allt þetta er afhent í skólanum og þegar ég brást við með "WOW" athugasemdum ítrekað varð skólastjórinn skrýtin á svip og sagði einfaldlega, skólinn er ókeypis, það stendur í lögunum.
Það leiddi til þess að ég fór að huga að íslensku grunnskólalögunum, en eins og allir sem eiga börn á grunnskólaaldri vita, þá þurfa foreldrar að kaupa ýmsa hluti(pdf skjal) og greiða fyrir ýmsa þjónustu.

Í íslensku lögunum um grunnskóla segir í 33. gr. að kennsla skuli veitt nemendum að kostnaðarlausu, að óheimilt sé að krefja um greiðslur fyrir kennslu, námsgögn eða annað efni, að ríkið skuli leggja til og kosta kennslu- og námsgögn, en þó er opinberum aðilum ekki skylt að leggja nemendum til gögn til persónulegra nota, svosem ritföng og pappír.
Í raun er þetta nokkuð merkileg skilgreining, því hvernig á nemendum að vera fært að nýta námsgögn og kennslu með nokkru móti, án þessara persónulegu gagna? Það er alltaf athyglisvert að skoða að skoða velferðarlandið Ísland svona utanfrá. Ég hef efni á að kaupa fallega hluti til námsins fyrir hana Lóu mína en hvað með þá sem hafa það ekki?
Rétt er þó hins vegar að taka það fram að ég gæti líklegast auðveldlega forgangsraðað þeim aurum sem ég eyði í ritföng og skriffæri fyrir dóttur mína, með þeim hætti að margt annað en ritföng og skriffæri væru ofar á forgangslista fyrir gjaldfrjálsa ríkisveitingu.

Föstudagur í sólbaði

Fátt markvert gerðist í gær, föstudag, annað en það að farið hennar Lóu minnar jókst ennþá meira. (nú mælir hún allan árangur út frá því hversu mikið sólarfarið hefur aukist :))
Jú, ég gerði reyndar tilraun til steikingar á nautakjöti en engum sögum fer um árangurinn, kjötbitarnir voru víst svolítið misjafnir :-/

Laugardagur í tiltekt

Að lokum, dagurinn í dag. Í dag tókum við til, þrifum, vöskuðum upp, moppuðum gólf, þvoðum þvotta og allt þetta sem ekta hreinlætisfríkur gera miklu oftar. Jeez. Ég sem ætlaði ekki að segja ykkur frá því þegar ég þvæði þvotta ... sheesh. Ég ætti kannski að ritskoða þessa færslu eitthvað.