Hún heitir Ragnheiður Lóa Stefánsdóttir og
kom í heiminn árið 1992, nánar tiltekið þann 06.06 kl. 06.16. eftir dágóðan undirbúning.
Hún var ekkert að flýta sér. Þegar 41 vika var liðin var læknirinn í mæðraskoðuninni aðeins farinn að ókyrrast, maginn var orðinn ansi stór. Ég yfirgaf mæðraskoðunina þann daginn með þau fyrirmæli að koma ekki aftur!
Þegar ég mætti svo í viðtal miðvikudagsmorguninn 3. júní, sléttri viku seinna voru góð ráð dýr. Hvítasunnuhelgin framundan, þar sem vera átti mikil læknaráðstefna, fyrirsjáanlegt að allir læknar yrðu því meira og minna uppteknir og það leist lækninum í skoðuninni ekkert á. Hún tók upp símann, lagði á aftur og fyrirmælin voru enn skýrari en áður: Ég skyldi mæta á Landspítalann eftir hádegi daginn eftir (fimmtudag), það
yrði að koma barninu í heiminn áður en læknarnir færu á ráðstefnu.
Upp rennur fimmtudagur og ég fer á Landspítalann, þar sem ég er skoðuð og mæld og undirbúin fyrir gangsetningu fæðingar. Send heim að hvíla mig, ætti þó að koma aftur um kvöldið, þá yrði settur upp fyrsti stíll og annar að morgni, barnið kæmi í heiminn milli níu og fimm. Það stefndi allt í að ég yrði búin og farin á undan læknunum.
En hún Ragnheiður Lóa mín er ekkert venjulegt barn, hún hirti ekkert um neina læknaráðstefnu eða níu til fimm vinnu yfirhöfuð. Kominn var föstudagur, stílarnir sem ég hafði fengið gerðu lítið gagn og konan við hliðina á mér þurfti að fara í akút keisara, hún hafði komið inn í gangsetningu eins og ég.

Dagurinn leið og engir komu verkirnir, klukkan orðin fimm á
föstudegi fyrir Hvítasunnu, læknarnir farnir á ráðstefnu og ekkert gerist. Nú voru góð ráð dýr, klukkan er hálf sex þegar ákveðið er að klóra í belginn ... klukkan átta settur upp leggur, drip í æð takk ... klukkan hálf níu ... verkir ... hálf tíu: stöðugir verkir. Loksins, það var þó farið að sjá fyrir endann. ... um miðnætti er svo allt komið á fullt og Stebbi kallaður út.
Aumingans drengurinn vissi ekki hvaðan á hann stóð veðrið, hann tók leigubíl! Hann auralaus, lengst inn í Sundum, gat alveg sparað aurinn og bara tekið strætó. Sex og hálfum tíma síðar var allt gleymt.
Ég svaf í 24 tíma.