Ég hnýt um óþarfa alls staðar. Í einkalífinu, í skólanum, í umhverfinu og í tölvunni. Oftast réttir maður úr sér og heldur áfram en stundum stoppar maður og hugsar.
Sumt af því sem birtist hér snerti mig, margt er varla fyndið, annað óskaplega væmið. Allt á þetta það þó sameiginlegt að vera vel þeginn óþarfi sem mér hefur verið sendur af vinum og vandamönnum í gegnum tíðina.
Textinn er birtur hér óbreyttur, það er sem sagt ennþá allsendis óvíst hvort það er ég sem er svona væmin ;)