Ég vinn þessa dagana á skrifstofu sem staðsett er í mikilli nálægð við veitingastaðinn Sólon í Bankastræti. Um miðjan dag í dag brá svo við að út á svalirnar koma tveir menn með flennistóra fána, þar sem vörumerki bjórtegundar er það eina sem kemur fram, auk tape-rúllu, og viti menn þeir límdu fánana fasta við burðarsúlur hvorn sínu megin við innganginn.

Fánarnir blakta nú í golunni fyrir hvern þann sem gengur fram hjá og þar sem þeir eru heiðgrænir að lit, þá eru þeir mjög áberandi framan á hvítu húsinu.

Í tilefni af þessari uppákomu hafði ég samband við lögregluna í Reykjavík, með fyrirspurn um hvernig brugðist er við aðgerð sem þessari, sem er skýlaust brot gegn 20. gr. áfengislaganna, þar sem eina heimild til framsetningar vörumerkis áfengistegundar á veitingastöðum er auðkenni innanhúss, og þá á venjulegum búnaði til áfengisveitinga á veitingastað.

Lögreglan hafði engan áhuga á málinu og bar við að einhvers staðar í míkróletri gæti verið tilvísun í léttbjór og því gætu þeir ekkert gert, því þeir kæmu málinu aldrei í gegnum dómstóla.

Ég er reyndar algerlega á öndverðum meiði, þar sem þau mál sem farið hafa fyrir dómstóla hafa verið allt annars eðlis en framsetning sem þessi. Er þess skemmst að minnast að í Ölgerðardómnum frá 1999, var Ölgerðin talin hafa brotið gegn áfengislöggjöfinni og það með óbeinni tilvísun til áfengrar framleiðslu.

Að auki er tekið fram í 20. gr. áfengislaganna að ef auglýsa eigi firmanafn óáfengrar framleiðslu sem einnig er notað til áfengrar framleiðslu, þá verður að vera augljóst að verið sé að vísa til hinnar óáfengu framleiðslu og alls ekki hinnar áfengu, sbr. 3. mgr. 20. gr. áfengislaga nr. 75/1998.
Þar sem ekki er nein vísun til þess á umræddum fánum og óáfeng framleiðsla þessa vörumerkis þekkist varla, ef nokkuð, þá verður að telja að til þess að öllum sé ljóst að firmamerkið á þessum fánum eigi við hina óáfengu framleiðslu, þá verði að taka slíkt fram á fánunum, því annars "vita allir" að "í raun" er verið að auglýsa hina áfengu framleiðslu en ekki þá óáfengu.

Það sem brennur á mér er fyrst og fremst hvernig hægt er að sporna við auglýsingum sem þessum. Hver á að stöðva birtingar af þessu tagi ef lögrelgan tekur varla við ábendingum, hvað þá að bregðast við þeim?

Eigum við bara að sitja aðgerðarlaus og láta þetta yfir okkur ganga?
Hvað segir það þá um áhrifamátt lagasetningar?
Til hvers að banna auglýsingar sem þessar ef ekkert er gert til þess að stöðva þær?
Erum við ekki með því að segja að í raun hafi lögin ekkert gildi?

Ég veit það ekki. Hvað heldur þú?